Skip to content

Recent Articles

5
Oct

Η Microsoft ψηφίζει…Ελλάδα!

Μεγάλη επένδυση 1 δις στη χώρα μας κάνει η Microsoft! Μεγάλη επιτυχία και ένα ευχάριστο συμβάν στους “γκρίζους” καιρούς που ζούμε… 

19
Sep

Κορωνοϊός και θεωρίες συνωμοσίας: Τι λένε οι επιστήμονες

Είναι ο κορωνοϊός επινόηση των ΜΜΕ, της φαρμακοβιομηχανίας ή των Κινέζων; Ο καθηγητής Χέντρικ Στρέεκ, επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιολογίας στη Βόννη, αποδυναμώνει αυτές αλλά και άλλες θεωρίες συνωμοσίας.

1480216-ios_ygeia_930_2

“Ο ιός δεν είναι και τόσο επικίνδυνος. Μέσα ενημέρωσης, πολιτικοί και επιστήμονες υπερβάλλουν και διογκώνουν τον κίνδυνο”

Όλες οι σχετικές έρευνες, τόσο οι μελέτες στις ΗΠΑ που υποδεικνύουν ένα σχετικά χαμηλό ποσοστό θνητότητας, όσο και άλλες μελέτες που καταλήγουν σε υψηλότερο ποσοστό, δείχνουν καθαρά ότι το ποσοστό θνητότητας είναι σε κάθε περίπτωση υψηλότερο από το αντίστοιχο της εποχικής γρίπης. Σε έρευνα που κάναμε στην περιφέρεια του Χάινσμπεργκ- προφανώς παίζει ρόλο και το συγκεκριμένο δείγμα πληθυσμού που υπόκειται σε τεστ- καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο ιός είναι τουλάχιστον τέσσερις φορές πιο επικίνδυνος από την εποχική γρίππη αλλά πιο ακίνδυνος από τα επίσημα στοιχεία. Είναι ένας ιός, τον οποίο πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά, χωρίς ωστόσο να δραματοποιούμε υπερβολικά την κατάσταση.

“Κάθε μέρα οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ παρουσιάζουν δραματικά στοιχεία για την εξάπλωση της πανδημίας. Κι όμως, δεν ξέρω ούτε έναν που να έχει νοσήσει από Covid-19”

Στο στενό οικογενειακό μου περιβάλλον γνωρίζω δύο ανθρώπους που έχουν νοσήσει από Covid-19.

“Στην Ιταλία ή στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλοί νεκροί. Εδώ όχι. Κάτι δεν πάει καλά…”

Έχουμε και στη Γερμανία νεκρούς από Covid-19. Μόνο που στην Ιταλία και στις ΗΠΑ, η εξάπλωση του ιού έγινε πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν τα νοσοκομεία. Έτσι ο ιός κατάφερε να εισχωρήσει σε χώρους με πολλούς ασθενείς ή ανθρώπους με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης και θηντότητας. Στη Γερμανία καταφέραμε να απομονώσουμε αυτούς τους χώρους.

“Τόσες μαζικές διαδηλώσεις έγιναν κατά των περιοριστικών μέτρων κι όμως, δεν εμφανίστηκαν στη συνέχεια μαζικά κρούσματα”.

Κατ’ αρχάς, οι κινητοποιήσεις έγιναν σε εξωτερικούς χώρους, όπου η πιθανότητα μετάδοσης του ιού είναι μικρότερη. Επιπλέον, όταν έχουμε μία μεγάλη διαδήλωση- στο Βερολίνο για παράδειγμα- στην οποία οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες προέρχονται από άλλες πόλεις, είναι πολύ δύσκολο να διαπιστώσεις αν είχαμε ξέσπασμα της πανδημίας σε αυτές τις πόλεις. Θα ήταν πιο εύκολο, εάν όλοι οι διαδηλωτές ήταν μόνιμοι κάτοικοι της πόλης.

“Ο εμβολιασμός είναι επικίνδυνος και επιθετικός και αλλοιώνει το DNA μας. Το μόνο που ενδιαφέρει τη φαρμακοβιομηχανία είναι το κέρδος της”

Και οι δύο αυτοί ισχυρισμοί είναι αποδεδειγμένα λανθασμένοι. Ένας εμβολιασμός δεν αλλοιώνει το ανθρώπινο DNA. Ακόμη και οι συνθετικοί αγγελιοφόροι RNA μετατρέπονται σε πρωτείνη. Εμείς ούτως ή άλλως δεν διαθέτουμε τα απαραίτητα ένζυμα για να τους μετατρέψουμε σε DNA. Ασφαλώς η φαρμακοβιομηχανία κερδίζει χρήματα από την παρασκευή εμβολίων, αλλά το ποσό που δίνουν κάθε χρόνο τα ασφαλιστικά ταμεία για εμβολιασμούς είναι μόλις το 0,3% εκείνου που δίνουμε συνολικά για φάρμακα.

Από και και πέρα, η φαρμακοβιομηχανία πρέπει να κερδίσει κάποια χρήματα, γιατί αλλιώς δεν θα προχωρούσε καν στην έρευνα για τα εμβόλια.

“Ο ιός έχει ήδη μεταλλαχθεί τόσες πολλές φορές που ο εμβολιασμός είτε είναι άχρηστος, είτε θα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο, όπως συμβαίνει με τη γρίπη”

Αυτό δεν το γνωρίζουμε. Ο ιός μεταλλάσσεται, αυτό είναι αλήθεια, αλλά το ποσοστό μεταλλάξεων δεν φαίνεται να είναι το ίδιο υψηλό, όπως στην γρίπη. Πόσο αποτελεσματικό θα αποδειχθεί το εμβόλιο και πόσο συχνός πρέπει να είναι ο εμβολιασμός, δεν το γνωρίζουμε από τη στιγμή που δεν υπάρχει καν εμβόλιο.

Τα περιοριστικά μέτρα του κορονωϊού είναι υπερβολικά. Επιτέλους, θέλω και πάλι την ελευθερία μου”

Γνωρίζουμε ότι τα βασικά μέτρα- δηλαδή η τήρηση αποστάσεων, η καθημερινή χρήση μάσκας και οι γενικοί κανόνες υγιεινής- είναι αποτελεσματικά και μπορούν να αποτρέψουν την εξάπλωση της πανδημίας.

Επιπλέον η τήρηση των μέτρων αυτών έχει κατά πάσα πιθανότητα ως αποτέλεσμα ότι ακόμη και σε περίπτωση μόλυνσης, η μόλυνση αυτή προκαλεί χαμηλό ιικό φορτίο. Ο ασθενής μπορεί να νοσεί αλλά έχει ελάχιστα συμπτώματα. Με άλλους ιούς συμβαίνει αυτό: όταν το ιικό φορτίο είναι υψηλό, τα συμπτώματα είναι βαριά, ενώ όταν είναι χαμηλό είναι μάλλον ελαφρά. Σαν να λέμε ότι η επίδραση του δηλητηρίου εξαρτάται από τη χορηγούμενη δόση. Κρατώντας αποστάσεις και τηρώντας τους κανόνες υγιεινής συμβάλλουμε όλοι στο να μικραίνει αυτή η δόση και να γίνεται πιο ομαλή η πορεία της όποιας ασθένειας.

“Σε γειτονικές χώρες, όπως η Ολλανδία και η Δανία, κανείς δεν φοράει μάσκα σε καταστήματα ή εμπορικά κέντρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θέλουν να αυτοκτονήσουν οι άνθρωποι…”

Είναι αλήθεια ότι σε μερικές χώρες δεν φορούν μάσκα και είναι επίσης αλήθεια ότι δεν πρέπει να φοράμε παντού μάσκα. Το σημαντικό είναι να τη φοράμε όταν δεν μπορούμε να τηρήσουμε τις απαραίτητες αποστάσεις. Πολλές φορές τα καταστήματα στην Ολλανδία ή τη Δανία δεν έχουν τόση πολλή κίνηση, όπως εδώ. Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε επίσης ότι για παράδειγμα στην Ολλανδία το ποσοστό θνητότητας είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο στη Γερμανία.

“Ο κορωνοϊός παρασκευάστηκε σε εργαστήριο στην Κίνα, μπορεί να διέρρευσε κατά λάθος κιόλας”

Είναι μάλλον απίθανο να έχει παρασκευαστεί σε εργαστήριο αυτός ο κορωνοϊός. Κατ’ αρχάς, απ’ όσο τουλάχιστον γνωρίζω, δεν υπάρχουν καν ερευνητικά προγράμματα για την ανάπτυξη ιών, γιατί κάτι τέτοιο θεωρείται πολύ επικίνδυνο. Δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ποια είναι η προέλευσή του, αλλά ένας ιός δεν μπορεί να περιέχει γενετικά στοιχεία, τα οποία δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη φύση.

Πρέπει επίσης να πούμε ότι αυτά τα εργαστήρια, όπως για παράδειγμα στην Κίνα, έχουν εγκαταστάσεις υψηλής ασφαλείας, ιοί και βακτήρια δεν διαρρέουν τόσο εύκολα ή κατά λάθος. Προσωπικά θεωρώ μάλλον απίθανο να έχει συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά δεν μπορεί κανείς να το αποδείξει. Όπως δεν μπορεί να αποδείξει και το αντίθετο…

“Κι αν ακόμη κολλήσω, είμαι νέος και υγιής. Προφανώς δεν θα έχω συμπτώματα ή θα έχω πολύ ελαφρά συμπτώματα”

Αυτό ισχύει σύμφωνα με τη γλώσσα της στατιστικής, ότι δηλαδή οι πιο νέοι και υγιείς άνθρωποι έχουν συνήθως ελαφρά συμπτώματα ή δεν έχουν καθόλου. Ωστόσο, έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις που δείχνουν ότι μπορεί να συμβεί και το αντίθετο: νέοι και υγιείς άνθρωποι να παρουσιάζουν βαριά συμπτώματα ή να πεθαίνουν από τον κορωνοϊό.

Πηγή: Deutshe Welle

14
Sep

Αρχή μαθημάτων στα σχολεία

Τέκνον, ἐκ νεότητός σου ἐπίλεξαι παιδείαν, καὶ ἕως πολιῶν εὑρήσεις σοφίαν.

(Παιδί μου, από την νεαρή σου ηλικία διάλεξε και προτίμησε την υγιή μόρφωση. Ετσι θα βρεις και θα κατέχης την αληθινή σοφία, έως ότου ασπρίσουν οι τρίχες της κεφαλής σου.)

Σοφ. Σειρ. 6,18  

diavasma

14
Sep

Παγκόσμια Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού

“…καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου,  ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον…”

28
Aug

Λάβε την παρακταθήκην ταύτην και φύλαξον αυτήν…

Λάβε τὴν παρακαταθήκην ταύτην, καὶ φύλαξον αὐτήν, ἕως τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ…”

Μια φορά παπάς για πάντα παπάς!…Δεν μπορείς απλά να …”παραιτηθείς” από το ΜΕΓΙΣΤΟ ΔΩΡΟ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΣΥΝΗΣ!…

 

 

15
Aug

Παναγία: η μεγάλη Μητέρα δωρεοδότης

“ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε·”

Συρρέουν και φέτος τα πλήθη, παρά τις δύσκολες συνθήκες και περιστάσεις για να γιορτάσουν το “Πάσχα του

Καλοκαιριού” την γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Συρρέουν από κάθε γωνιά, “εκ περάτων”, στα άπειρα μικρά εκκλησάκια, στις εκκλησίες και στα μοναστήρια

που έχουν ένα από τα “άπειρα” προσωνύμια που έχουμε δώσει ως λαός, από την πολύ μας αγάπη,

στη μεγάλη Μητέρα: στην Υπεραγία Θεοτόκο.

Μαζευόμαστε για να τιμήσουμε την “γιορτή” της, τη μετάστασή της, αλλά και γιατί όλοι, λίγο ή πολύ,

της …”χρωστάμε”! Πόσες φορές στις δύσκολες αλλά και στις μεγάλες στιγμές μας δεν επικαλεστήκαμε τη

βοήθειά της ειλικρινά και δεν την λάβαμε απλόχερα και “δωρεάν”, χωρίς τόκους, όρους και όρια…

Πόσες φορές δεν την θυμηθήκαμε όταν μας ταλαιπωρούσαν νόσοι πολύτροποι και θλιβερές περιστάσεις

και δεν λάβαμε απλόχερα την παρηγοριά και την βοήθεια!

Πόσους βοήθησε η “Παναγιά μας” στα νοσοκομεία

ως γιατρός, στις θλίψεις σαν παρηγοριά, στους πολέμους και στην άσφαλτο σαν προστάτιδα αλλά και

στους πνευματικούς μας αγώνες στις σύγχρονες πόλεις και στα χωριά όπως και στις ερήμους και στα

ασκητήρια πόσους Οδήγησε προς γνώση Θεϊκή το “άυλον Φως άπτουσα”…

Και δεν περιορίστηκε η Μεγάλη της Καρδιά: βοήθησε κάθε έναν που ειλικρινά έτρεξε και της ζήτησε

βοήθεια ακόμη κι αν προηγουμένως στην ζωή του την “καθύβριζε” ως άθεος ακόμη κι αν ήταν αλλόθρησκος

(πάμπολες οι μαρτυρίες στην παράδοσή μας για βοήθεια προς  μουσουλμάνους κλπ)…

Ας σταθούμε λοιπόν και φέτος με σιγή και σεβασμό στη γιορτή της, στο “Πάσχα της”,

μπροστά στο Μεγάλο Μυστήριο: στην Υπεραγία Θεοτόκο Μαρία!

Β. Πολύζος

 

14
Aug

Κοίμηση της Θεοτόκου: Το Πάσχα του καλοκαιριού

27 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. 28 αὐτὸς δὲ εἶπε· Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

KoimisiTisTheotokou21

31
Jul

π. Ανδρέας Κονάνος: “Άγιοι που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους”

Έβγαινα από ένα εστιατόριο με μια οικογένεια που μου έκανε το τραπέζι αυτές τις μέρες. Τα φαγητά ήταν τέλεια, συγκρατήθηκα στο τέλος και δεν έφαγα γλυκό. Απόρησα κι εγώ με την αυτοκυριαρχία μου. Οι σερβιτόροι άψογοι στην περιποίησή τους, όλοι φορούσαν μάσκες, το σέρβις ήταν φοβερό, τα φαγητά υπέροχα, περάσαμε τέλεια.
Λόγω ζέστης κρατούσα τη ζακέτα μου στον ώμο, την είχα μαζί κυρίως για τυπικούς – διακοσμητικούς- λόγους και όχι για να τη φορέσω.

Μου λέει ένας σερβιτόρος στην έξοδο: «Τελικά δεν το λέτε μόνο στους άλλους! Το κάνετε κι εσείς!!» «Δεν κατάλαβα. Τι ακριβώς εννοείτε;» «Ζακέτα να πάρεις! Εσείς, βλέπω, παίρνετε!», μου λέει. «Α, ναι! Χαχα. Γνωριζόμαστε;» «Ναι, σας ακούω συχνά και διαβάζω αυτά που γράφετε. Πήρα και το βιβλίο σας, τη Ζακέτα. Ήσασταν μεγάλη μου παρηγοριά στην καραντίνα, όταν έχασα και τη γυναίκα μου» «Τι λες τώρα!!!» «Ναι, πάτερ μου» «Είχε κάτι σοβαρό;» «Έφυγε ξαφνικά» «Κι έχετε και παιδιά;» «Ναι, δύο. Τα μεγαλώνω τώρα μόνος» «Πόσων ετών έφυγε η γυναίκα σου;» «39».
Διαλύθηκα.
Αυτός όμως τα έλεγε όλα χαμογελαστά και ήρεμα, με τόση αξιοπρέπεια, χωρίς κακομοιριά ή απόγνωση. Μιλούσε με μια αρχοντιά και ευγένεια, ρε παιδί μου, αυτός ο άνθρωπος. Το στόμα του, που το έκρυβε η μάσκα, ήταν σαν να έβγαζε φως. Δεν τον λυπήθηκα, όσο κυρίως τον θαύμασα.
Τι υπέροχοι άνθρωποι κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
«Τι ώρα σχολάς;», τον ρώτησα. «Στις 2 το βράδυ. Δουλεύω 6 με 2 σήμερα» «Καλό κουράγιο»
Με δυο παιδιά, με τόσα βάρη οικογενειακά, τόση θλίψη ασήκωτη, και πόσα άλλα δικά του θέματα, άγνωστα σε μένα. Ένιωσα αυτό το δέος που νιώθω συχνά με ανθρώπους σημαδεμένους απ’ τα χτυπήματα της ζωής, που αντί να τους διαλύουν, τους κάνουν να ανθίζουν, να μεγαλουργούν, να ξεχωρίζουν. Ένιωσα τόσο μικρός κι ασήμαντος μπροστά σ’ αυτόν τον σερβιτόρο, στο ήθος, στο ύφος, στο μεγαλείο και τη δύναμή του. Αλήθεια.

Αυτές τις μέρες γνώρισα κι έναν άλλο υπέροχο άνθρωπο, νέο στην ηλικία, που πάει σε όλες τις εργασίες και υποχρεώσεις του με τα πόδια, όσο μακριά κι αν είναι. Ο λόγος; Η κοπέλα του έχει θέματα αναπνευστικά, και φοβάται μην κολλήσει τον ιό και της τον μεταδώσει. Και από λεπτότητα και προσοχή, δεν μπαίνει σε κλειστούς χώρους.
Με την κουβέντα κατάλαβα ότι δεν μπαίνει και επειδή δεν έχει λεφτά για να μπει.
Γίνομαι αλοιφή με τέτοια άτομα που ενώ είναι φτωχά, είναι συγχρόνως τόσο αξιοπρεπή. Δεν ζητούν, δεν κλαίγονται, δεν το παίζουν θύματα και κακομοίρηδες. Να φανταστείς, δεν μου το είπε ευθέως ότι είναι φτωχός και ότι δεν έχει μία, μα από κάτι πλάγιες κουβέντες το κατάλαβα και τελικά τον ψάρεψα και το έμαθα.
Εκτός των άλλων, είναι και βίγκαν. Δεν τρώει ούτε ψάρι, ούτε θαλασσινά ούτε τίποτα. Ούτε γάλα. Καλά, κρέας έχει να φάει εδώ και κάτι χρόνια.
«Καλά, και τι τρως;» «Όλα τα άλλα. Βασικά, τρώω εναλλάξ, φακές και ρύζι. Τη μια μέρα φακές, την άλλη ρύζι. Αγόρασα πριν καιρό ένα μικρό τσουβαλάκι φακές, και θα βγάλω όλους τους επόμενους μήνες. Και όταν έχω άνεση αγοράζω και ξηρούς καρπούς, μα όχι συνέχεια, διότι είναι λίγο ακριβοί. Και από τη λαϊκή, φρούτα και λαχανικά. Πάω νωρίς κι εκεί όμως, για να μην έχει πολύ κόσμο, μην κολλήσω κάτι και το μεταφέρω στην κοπέλα. Δεν θέλω να πάθει κάτι».
Μα τι άνθρωποι υπάρχουν δίπλα μας!!
Μας αρέσει να μιλάμε για τον Θεό, τον Παράδεισο και την Κόλαση, για πλούσιους και φτωχούς, για θεωρίες διάφορες και υψηλά νοήματα. Κι έρχεται ένας νέος, τριάντα τόσων ετών, και σου δείχνει ένα άλλο πρόσωπο του Θεού. Σου δείχνει «τον Χριστό της γειτονιάς», έναν πρακτικό χριστιανισμό. Χωρίς να μιλάει για τον Θεό, ίσως μάλιστα να λέει ότι δεν πιστεύει καν στο Θεό!!! Μα τελικά, τι μετράει; Να λες πολλά και να μην κάνεις τίποτε; ή να κάνεις τόσα πολλά, χωρίς να βάζεις ετικέτες;….
«Καλά, ρε παιδί μου, ούτε ένα αυγό δεν τρως;» «Όχι. Δεν αντέχω να τρώω κάτι που για να το φάω εγώ, ένα άλλο αθώο πλάσμα κάθεται ακίνητο όλη μέρα, σε όλη τη ζωή του και καταπιέζεται για το δικό μου κέφι. Έχεις δει, πάτερ, πώς ζουν οι αγελάδες και τα άλλα ζωντανά πριν τα σφάξουν και έρθουν στο πιάτο σου; Ε, εγώ δεν μπορώ πλέον να τα φάω αυτά τα πλάσματα».

Εγώ δεν είμαι βίγκαν, μα τελικά διαπίστωσα ότι δεν είμαι ούτε χριστιανός ούτε ευαίσθητος ούτε τίποτε. Ο άλλος, δεν έχει λεφτά, δεν τρώει τίποτε ζωικό εδώ και χρόνια, δεν έχει στον ήλιο μοίρα, και σκέφτεται την κοπέλα του κάνοντας μεγάλες θυσίες.
Και η πλάκα είναι ότι εκεί που περπατάγαμε βλέπουμε έναν φτωχό στο δρόμο, και βγάζει ο φτωχός μου φίλος να δώσει στον ζητιάνο κάτι κέρματα.
«Μα τι του δίνεις, μωρέ; Εσύ είσαι πιο φτωχός από αυτόν!», του είπα. «Ναι, μα είχα κάτι ψιλά και του ‘δωσα».

Προχτές τον είδα πάλι, κι αναρωτιόμουν αν ήταν η μέρα που έφαγε τις φακές, ή την έβγαλε με ρύζι. Μου λέει χαρούμενος «σήμερα θα πάρω παπούτσια, χάλασαν αυτά που φοράω απ’ το πολύ περπάτημα». «Οκ, πάμε να πάρουμε μαζί, να βγω και μια βόλτα» του είπα.
Πήγαμε, τα παπούτσια έκαναν περίπου εξήντα, αυτός είχε γύρω στα σαράντα, εννοείται του έδωσα τα υπόλοιπα να συμπληρώσει το ποσό. Και εννοείται, ο ίδιος δεν μου ζήτησε τίποτε! Απλά, θα ακύρωνε την αγορά ή θα έπαιρνε κάτι πιο φτηνό.
Πήρε χαρούμενος τα καινούργια παπούτσια για περπάτημα, έβαλε τα παλιά παπούτσια στο κουτί, και μου λέει «Αυτά, τα φορούσα πολύ καιρό. Τα είχα βρει σε κάτι σκουπίδια, και ήταν στο νούμερό μου και τα φόρεσα μια χαρά.

Τώρα θα τα αφήσω έξω από καμία εκκλησία, μήπως και τα πάρει άλλος, αν τον βολεύουν έστω στην κατάσταση που είναι» «Καλά, ρε παιδί μου, υπάρχουν άνθρωποι που φοράνε παπούτσια από σκουπίδια;» «Εννοείται, φίλε μου! Εγώ πώς τα πήρα και τα φόραγα τόσο καιρό; Και ξέρεις γιατί χάρηκα πολύ εκείνη τη μέρα που τα βρήκα; Διότι ήταν ακριβώς το νούμερό μου!!! 42 νούμερο, μου ήρθανε κουτί»

Τι να πω. Μονάχα ντρέπομαι. Για μένα. Όχι ότι καλοπερνάω ή ότι ζω μια χλιδάτη ζωή. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, δεν είμαι τόσο ταπεινός, απλός, βολικός, όπως αυτός ο νέος φίλος μου.
Προσωπικά – δεν ξέρω εσύ!- δεν έχω φορέσει ποτέ μεταχειρισμένα παπούτσια. Ποτέ. Πόσο μάλλον από σκουπίδια, από άγνωστα πόδια εντελώς.
Α, μου ‘πε και το άλλο, ότι μέχρι πρότινος δεν είχε ούτε και πού να μείνει. Έμενε εδώ κι εκεί, και όπου τύχαινε κάθε βράδυ, δεν ήξερε πού θα τη βγάλει τη νύχτα. Μια στου ενός φίλου το σπίτι, μια στου άλλου.
Μιλάμε για την απόλυτη αβεβαιότητα. Το μόνιμο άγνωστο.
Και έχει ένα μυαλό ξυράφι! Σου μιλάω για έναν άνθρωπο πανέξυπνο, χωρίς καμία σχέση με ουσίες ή αλκοόλ ή κάποια παραβατική συμπεριφορά. (Το λέω απλά, για να δείξω το ακριβές προφίλ του και όχι για να στιγματίσω, εννοείται, όποιον κάνει τον δικό του αγώνα) Με προοπτικές σπουδαίες να σπουδάσει και να κάνει μεγάλα πράγματα. Και με μάτια τόσο καθαρά, αγνά και – παραδόξως- χαρούμενα.
Γελά και χαίρεται συνέχεια, μα δεν έχει καμία άνεση οικονομική.
Μου λέει με χιούμορ, σαν Ήλιος χαμογελαστός, «Διότι, αν δεν ξέρω τι θα φάω το μεσημέρι και πού θα κοιμηθώ το βράδυ, πώς να συγκεντρωθώ να διαβάσω, ώστε να ετοιμαστώ να δώσω πανελλήνιες, έστω τώρα, στα 35 μου, φίλε μου;!!»

Οι άγιοι τελικά των ημερών μας είναι κάτι τέτοιοι τύποι.
Άγνωστοι των αγνώστων.
Που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους.
Και το ‘πα όλο αυτό – ανώνυμα – σ’ έναν φίλο στο εξωτερικό, και μου λέει «Δώσε μου το λογαριασμό του παιδιού, να του βάλω έστω εκατό ευρώ, πάτερ» «Να ‘σαι καλά, ρε φίλε μου, τουλάχιστο θα πάρει κι άλλο τσουβάλι φακές και ρύζι, να έχει να φάει για τους επόμενους μήνες».
Υπάρχουν άγιοι άνθρωποι φτωχοί. Υπάρχου και άγιοι άνθρωποι πλούσιοι, που έχουν και δίνουν. Τεράστια η γκάμα των ανθρώπων στον κόσμο μας.

Το βράδυ μου έστειλε μήνυμα στο κινητό για να μου πει πόσο χάρηκε που συνέβαλα κι εγώ για τα παπούτσια που αγόρασε. Θυμήθηκε να με ευχαριστήσει και για τα κρεμμύδια και τις μπανάνες που του έδωσα, διότι δεν χώραγαν όλα στο ψυγείο μου, ήταν τόσο τίγκα!!!

Δεν ξέρω αν θα ‘μαι στον Παράδεισο στην άλλη ζωή.
Είμαι όμως πολύ ευγνώμων που έχω φίλους μου κάτι τέτοιους ανθρώπους, που μου κάνουν ήδη αυτή τη ζωή παραδεισένια.
Άνθρωποι που εμφανίστηκαν από το πουθενά στο δρόμο μου, και κάνουν την καρδιά μου πιο ζεστή, και μου δείχνουν ότι ο Χριστός, μόνο όταν βγαίνει απ’ τα βιβλία και τις θεωρίες, μόνο τότε μπορεί και περπατάει στις καρδιές και τις απλές γειτονιές του κόσμου μας.

Θέλω να γυρίζω πάντα σ’ αυτά τα βασικά.
Συγγνώμη αν εσύ είσαι πολύ μπροστά και σε αποσυντόνισα.

22
Jul

Κ. Μπιλντ: «Μετρημένες οι μέρες του Ρ.Τ.Ερντογάν – Οδηγεί την Τουρκία στην καταστροφή»

Για την αναμενόμενη καταστροφή της Τουρκίας, αλλά και τις μετρημένες ημέρες του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε με παρέμβαση του στον κομβο Project Syndicate, o Καρλ Μπιλντ, ο πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας που διαπραγματεύτηκε την είσοδο της χώρας του στην ΕΕ και νυν επικεφαλής ενός από τα πλέον επιδραστικά ευρωπαϊκά think-tank για τις διεθνείς σχέσεις το European Council of Foreign Relations

Με αφορμή τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, περιγράφει την ωρολογιακή βόμβα που είναι σήμερα η Τουρκία και αναλύει τις ζοφερές της προοπτικές λόγω του καταστροφικού μονόδρομου που έχει επιλέξει ο Ταγίπ Ερντογάν.

Η ανάλυση του Μπιλντ επισημαίνει ότι τώρα που ο Ερντογάν γνωρίζει ότι οι μέρες του καθεστώτος του είναι μετρημένες, η Τουρκία θα μπορούσε να οδηγηθεί σε ένα δραματικό έως εφιαλτικό σενάριο.

Γράφει ο Κάρλ Μπιλτ στο Project Sundicate:

«Μετατρέποντας την Αγία Σοφία σε τζαμί και προσκαλώντας τις κάμερες για εορταστικές προσευχές, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δείχνει αγχωμένος να αποσπάσει την προσοχή από το γεγονός ότι η χώρα του εισέρχεται σε μια νέα φάση οξείας πολιτικής και οικονομικής αναταραχής.

Η Αγία Σοφία χρονολογείται από τον έκτο αιώνα, και για σχεδόν μια χιλιετία ήταν από τις πιο θαυμαστές και γνωστές εκκλησίες του χριστιανικού κόσμου, ενσωματώνοντας τις παραδόσεις τόσο των Ρωμαϊκών όσο και των Βυζαντινών Αυτοκρατοριών.

Μετατράπηκε για πρώτη φορά σε τζαμί όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη το 1453, αλλά στη συνέχεια μετατράπηκε σε μουσείο από τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ, μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Ατατούρκ προσπάθησε να δημιουργήσει μια κοσμική Τουρκία που θα μπορούσε να ευημερήσει στον σύγχρονο κόσμο. Αυτό προϋπέθετε τη γεφύρωση των ιστορικών διαιρέσεων, πράγμα που σήμαινε ότι η Αγία Σοφία δεν θα ήταν ούτε εκκλησία ούτε τζαμί. Ως μουσείο, θα προσήλκυε επισκέπτες από όλο τον κόσμο, λειτουργώντας τόσο ως ενσάρκωση της τουρκικής ιστορίας όσο και ως σύμβολο του κοσμοπολιτισμού.

Ανατρέποντας το ιδρυτικό όραμα του Atatürk από αυτή την άποψη, ο Ερντογάν προσπαθεί να σηματοδοτήσει μια θεμελιώδη αλλαγή κατεύθυνσης για τη χώρα. Σε τελική ανάλυση, δεν φαίνεται ότι η Κωνσταντινούπολη υποφέρει από έλλειψη τεράστιων, υπέροχων, ιστορικά σημαντικών τζαμιών. Αυτά που σχεδιάστηκαν από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Σινάν βρίσκονται κοντά.

Για περισσότερο από μια δεκαετία, η Τουρκία ήταν σε καλό δρόμο να υιοθετήσει δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και να ευθυγραμμιστεί με την υπόλοιπη Ευρώπη, ακόμη και να αναθεωρήσει το σύνταγμά της και να ξεκινήσει επίσημες ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2005. Ο μετασχηματισμός της χώρας ήταν τότε εντυπωσιακός και βαθιά έμπνευση για όσους από εμάς βλέπουμε από έξω.

Αλλά αυτές οι αισιόδοξες μέρες έχουν παρέλθει. Αντί να εκσυγχρονίζεται και να πλησιάζει πιο κοντά στην υπόλοιπη Ευρώπη, η Τουρκία υπό τον Ερντογάν βυθίστηκε στο μύλο της Μέσης Ανατολής. Αυτή η θεμελιώδης αλλαγή έχει πολλές αιτίες και δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο σε έναν άνθρωπο. Ο επίσημος διάλογος της χώρας σχετικά με το κουρδικό ζήτημα έχει καταρρεύσει και το καλοκαίρι του 2016 τμήματα του στρατεύματος, ευθυγραμμισμένα με το κίνημα του Γκιουλέν, προσπάθησαν να κάνουν πραξικόπημα.

Η απόπειρα των Γκιουλενιστών – που κάποτε ήταν στρατηγικοί σύμμαχοι του Ερντογάν – να πάρουν την εξουσία έδωσε την αφορμή για τη στροφή της χώρας στον αυταρχισμό. Ο Ερντογάν γρήγορα άρχισε να συγκεντρώνει τις κυβερνητικές λειτουργίες και να ισχυροποιεί την προσωπική του εξουσία με εκτεταμένες εκκαθαρίσεις στο κράτους και την κοινωνία, και μια συνταγματική μεταρρύθμιση που θέσπισε ένα προεδρικό πολιτικό σύστημα.

Περαιτέρω περιπλέκοντας τα πράγματα, ο εμφύλιος πόλεμος που μαίνεται στη Συρία από το 2011 ξέφυγε εκτος συνόρων, σύροντας την Τουρκία στη σύγκρουση με πολλούς καταστροφικούς τρόπους.

Η επικείμενη πολιτική κατάρρευση του Ερντογάν

Όμως, παρά τον κατήφορο, η Τουρκία εξακολουθεί να είναι μια χώρα όπου έχουν σημασία οι εκλογές και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν υπέστη σταδιακά μια απώλεια λαϊκής στήριξης.

Στις δημοτικές εκλογές του περασμένου έτους, το κόμμα έχασε τον έλεγχο όλων των μεγάλων πόλεων της χώρας. Σεβαστοί πολιτικοί ηγέτες, τους οποίους ο Ερντογάν κάποτε μετρούσε ως συμμάχους – συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου Αμπντουλάχ Γκουλ, του πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργού Αλί Μπαμπατσάν και του πρώην πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου – τον έχουν εγκαταλείψει και συγκροτούν νέα πολιτικά κόμματα που αμφισβητούν ανοιχτά το ΑΚΡ.

Με την στήριξή του να διαβρώνεται, είναι απίθανο ο Ερντογάν να μπορέσει να κερδίσει άλλες εκλογές, ακόμη και με τη βοήθεια του τρέχοντος συνεργάτη του συνασπισμού του ΑΚΡ, του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικών Κινήσεων (MHP).

Το χτίσιμο μιας θρησκευτικής, συντηρητικής, εθνικιστικής βάσης με τυχοδιωκτισμούς όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είναι απίθανο να τον βοηθήσει. Ούτε οι περαιτέρω επιδρομές στη Συρία, ούτε οι περιπέτειες στη Λιβύη θα το βοηθήσουν: όλα αυτά έχουν ημερομηνία λήξης για την ενίσχυση του προφίλ του. Οι κάτοικοι των πόλεων και οι νεότεροι ψηφοφόροι έχουν ήδη εγκαταλείψει η εγκαταλείπουν το ΑΚΡ.

Αυτό σημαίνει ότι μια πολιτική ρήξη είναι πλέον αναπόφευχτη. Αυτό θα μπορούσε να φέρει μια ομαλή μετάβαση σε μια λιγότερο συγκεντρωτική και αυταρχική διακυβέρνηση και μια επιστροφή στην πορεία του εκσυγχρονισμού και της ευθυγράμμισης της Τουρκίας με την Ευρώπη, κάτι που πρέπει χαροποιεί τους φίλους της Τουρκίας.

Όμως, τώρα που ο Ερντογάν γνωρίζει ότι οι μέρες του καθεστώτος του είναι μετρημένες, η Τουρκία θα μπορούσε να οδηγηθεί σε ένα πιο δραματικό έως εφιαλτικό σενάριο. Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει το ενδεχόμενο ο Ερντογάν απλώς να αρνηθεί να δεχτεί μια αρνητική ετυμηγορία από το εκλογικό σώμα.

Η επερχόμενη οικονομική κρίση

Εκτός από τις αυξανόμενες πολιτικές εντάσεις, η Τουρκία αντιμετωπίζει μια οικονομική κρίση, λόγω των αυξανόμενων δημοσιονομικών και εξωτερικών ελλειμμάτων, τα οποία κρύβονται κάτω από το χαλί με τη βοήθεια τεράστιων δανείων από κρατικές τράπεζες.

Αλλά η επιβάρυνση του χρέους ήταν ήδη ένα μεγάλο πρόβλημα πριν από την πανδημία COVID-19 και είναι βέβαιο ότι θα επιδεινωθεί τώρα. Ένα πρόσφατο δάνειο ύψους 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Κατάρ, κάποτε σύμμαχο της Τουρκίας, θα βοηθήσει για πολύ λίγο. Η τρέχουσα κατάσταση δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ, και δε θα διατηρηθεί.

Εκτός από αυτές τις άμεσες πηγές αστάθειας, η διαδικασία ένταξης στην ΕΕ παραμένει παγωμένη και οι σχέσεις της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες γίνονται όλο και πιο έντονες καθώς οι δύο χώρες σκοντάφτουν από τη μια διπλωματική κρίση στην άλλη.

Ωστόσο, είναι σαφές ότι η τουρκική κοινωνία είναι έτοιμη για μια αλλαγή, και μια σημαντική, δραματική αλλαγή δεν θα ήταν άνευ προηγουμένου στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Η Τουρκία εξακολουθεί να είναι μια κοινωνία με τεράστιες δυνατότητες ως προς το ανθρώπινο δυναμικό. Και κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τη γεωπολιτική της σημασία, δεδομένης της θέσης της στην Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Προς το παρόν, είναι προφανές ότι η χώρα κατευθύνεται προς μια πολιτική και οικονομική αναταραχή. Με φόντο τα τελευταία χρόνια, αυτό είναι ουσιαστικά καλά νέα. Αργά ή γρήγορα, κάτι θα θέσει την πολιτική της Τουρκίας σε καλύτερη πορεία.

* Ο Καρλ Μπιλντ ήταν υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας από το 2006 έως το 2014 και πρωθυπουργός από το 1991 έως το 1994, όταν διαπραγματεύτηκε την ένταξη της Σουηδίας στην ΕΕ. Ένας διάσημος διεθνής διπλωμάτης, υπηρέτησε ως Ειδικός Απεσταλμένος της ΕΕ στην Πρώην Γιουγκοσλαβία, Ύπατος Εκπρόσωπος για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ειδικός Απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών στα Βαλκάνια και Συμπρόεδρος της Διάσκεψης Ειρήνης του Ντέιτον. Είναι συμπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.

16
Jul

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν με την Αγία Σοφία; Τα επόμενα βήματα

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ…