Παιδεία: πάνω από όλα είναι “μεράκι” και “σεβντάς”
Ας ελπίσουμε βέβαια να μη φτάσουμε ποτέ να παρακαλάμε τον Ρετσεπ-εφέντη για να μάθουμε!…
Αλέξη Ζορμπά. Με λένε και Τελέγραφο, για να με πειράξουν που ‘μαι μακρύς μακρύς καλόγερος και πίτα η κεφαλή μου. Μα δεν πάνε να λένε! Με φωνάζουν και Τσακατσούκα, γιατί μια φορά πουλούσα κολοκυθόσπορους καβουρντισμένους. Με λένε και Περονόσπορο, γιατί όπου πάω, λέει, τα κάνω μπούλβερη και κουρνιαχτό. Έχω κι άλλα παρατσούκλια, μα άλλη ώρα…
– Και πώς έμαθες σαντούρι;
Κρυφές διαστάσεις
Η θεωρία των χορδών και η Κβαντική ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ!
Το 1982, ο γεωμέτρης σινο-αμερικανός Σινγκ-Τανγκ Γιάου, καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, τιμήθηκε με το Βραβείο Φιλντς (το Νόμπελ των μαθηματικών) όταν απέδειξε ότι οι κρυφές διαστάσεις του χωροχρόνου, που απαιτούνταν από τη “θεωρία των πάντων”, βρίσκονται -ασύλληπτες από τις αισθήσεις μας- στις πολλαπλότητες Καλάμπι-Γιάου.
Το 1959, ο Σινγκ-Τανγκ Γιάου, ο ατίθασος, σκληρός νεαρός από την ηπειρωτική Κίνα, είχε δύο επιλογές: είτε να γίνει “προσωπικότητα” του υποκόσμου, είτε να διαπρέψει στα μαθηματικά. Επέλεξε το δεύτερο – “όλα ή τίποτα”, σκέφτηκε.
Σήμερα, οι συνάδελφοί του τον αποκαλούν “το λιοντάρι των μαθηματικών”: στριμώχνει τις εξισώσεις του στη γωνία και ύστερα τις συνθλίβει, μέχρι να βγάλει απ’ αυτές όσο περισσότερη φυσική μπορεί.
“Η θεωρία χορδών όχι μόνο δεν έχει αποδειχτεί, δεν έχει καν ελεγχθεί. Ωστόσο, το βασικό εργαλείο ελέγχου του έργου των φυσικών είναι η μαθηματική συνέπεια, και με τη θεωρία μου τα έχω καταφέρει λαμπρά σε αυτό τον έλεγχο”, δηλώνει ο καθηγητής Γιάου.
Ξανά και ξανά, τα μαθηματικά του καθηγητή Γιάου ανοίγουν δρόμο στα επιτεύγματα της σύγχρονης φυσικής. Σ’ αυτό το βιβλίο, για πρώτη φορά, αφηγείται ο ίδιος τη ζωή και το έργο του. Η διεισδυτική σκέψη του φωτίζει το μέλλον των μαθηματικών και ο ενθουσιώδης λόγος του μας ταξιδεύει στις κρυφές διαστάσεις ενός ασύλληπτου, νέου Κόσμου.
“Αι Αθήναι ως Ανατολική Πόλις”
Εκείθεν και εφεξής, υψηλά επάνω, επιφαίνεται μία αίγλη. Σέλας συλληφθέν, ακτίς ηλίου στερεοποιημένη. “Μάρμαρον θείον, οπού πρέπει να το φιλήση τις “, καθώς είπεν ο Αμπού ο σατιριστής της συγχρόνου Ελλάδος. Ας οπισθοχωρήσωμεν, ή μάλλον ας σταματήσωμεν εδώ. Σαρκικοί, υλόφρονες και νωθροί άνθρωποι, δεν δύνανται ν’ ανέλθωσιν εις τον ιερόν βράχον της Ακροπόλεως.
Η Γαλήνη
Το περίεργο email
(Του Γ. Βαρουφάκη)
” Τους τελευταίους μήνες στο Seattle, μου δόθηκε η ευκαιρία να συνομιλήσω με στελέχη των μεγαλύτερων αμερικανικών εταιρειών της λεγόμενης νέας οικονομίας (Google, Intel, Microsoft, Boeing). Όλοι τους, χωρίς εξαίρεση, ακούγοντας ότι είμαι Έλληνας, αρπάζουν την ευκαιρία να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους στην χώρα μας και να τοποθετηθούν για «τα δικά μας» λέγοντας πως δεν μπορούν να πιστέψουν την ηλιθιότητα με την οποία αντιδρά η Ευρώπη στην Κρίση της. Ένας μάλιστα προσέθεσε και το εξής: «Η αντιμετώπιση της Ελλάδας από το Βερολίνο και την Φραγκφούρτη μου θυμίζει την μεταχείριση του Rodney King από την αστυνομία του Los Angeles. Ή τον τρόπο που η Cathy Bates πειθάρχισε τον James Caan στην ταινία Misery.» (Αν αντέχετε, δείτε αυτό το video clip). Έχει σημασία ότι τα λόγια αυτά δεν τα είπε κάποιος διαδηλωτής του Occupy Wall Street, αλλά υψηλότατο στέλεχος επιχείρησης που οι ευρωπαίοι ηγέτες θεωρούν σπουδαία και παράδειγμα προς μίμηση. Μακάρι να μοιράζονταν και την οπτική του…”
Λόγια της Χαράς!!!
Κι ενώ ο Χάρος έχει βγει παγανιά και θερίζει στην Ελληνική Γειτονιά, ο Ήφαιστος σφυρηλατεί το “ΝΕΟΝ” και ΣΥΝΤΟΜΑ θα του πει δυο λόγια…
…από μια πόρτα χαμηλή
κι από μια σκοτεινή αυλή
βγήκε κλεφτά, κλεφτά ο σιδεράς
ο σιδεράς και τού είπε λόγια της χαράς
[youtube Oq9RE80wOsU 630 380]
Ο Άγιος Φεβρουάριος
Και ενώ μας έχει πνίξει η ΜΠΟΧΑ από το “ΧΥΤΗΡΙΟ”, ας μιλήσουμε λίγο για ΤΕΧΝΗ: το έτος είναι το 1972. Ο Δήμος Μούτσης μόλις έχει αλλάξει εταιρία, από την Columbia στη Philips, και συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Μάνο Ελευθερίου, με στόχο τη δημιουργία ενός έργου για τη συμπλήρωση των 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή.
Το ITY-EAITY και το Ελληνικό δημόσιο
Επειδή πολλοί με ρωτάτε γιατί έφυγα από το ΙΤΥ (ΕΑΙΤΥ) σας ενημερώνω ότι ΔΕΝ έφυγα! ΑΠΛΑ με ΔΙΩΞΑΝΕ. Κάποια μικρο-Μεγάλη “manager” του δημοσίου βλέπετε ενοχλούνταν και μόνο από το ότι “υπήρχα” εκεί.!…Τρομακτικές οι ανασφάλειες…”άβυσσος” η πονηρία…Ο λόγος που με διώξανε? ΦΥΣΙΚΑ και δεν μου ανακοινώθηκε! ούτε για το “τυπικό” της υπόθεσης…Ο πραγματικός λόγος όμως κατά την γνώμη μου ήταν ότι ΔΕΝ έχω ακολουθήσει την “πεπατημένη” της “επιτυχίας”…Εαν κάποιος μάλιστα δεν έχει ακολουθήσει την “πεπατημένη” αποτελεί “κίνδυνο”!….
ΜΕΓΑ το πρόβλημα στο Ελληνικό Δημόσιο!….και αν χάσει την ευκαιρία με την κρίση να ΑΛΛΑΞΕΙ δεν ξέρω πως θα μπορέσουμε να “πορευτούμε” σαν χώρα.
ΜΕΓΑ κακό η “Ιδρυματοποίηση“. Είναι ουσιώδες το ερώτημα τελικά: Τι Δημόσιο θέλουμε? Δημόσιο στην υπηρεσία του Πολίτη και της κοινωνίας ή … Ίδρυμα?!
Επανερχόμενος λοιπόν: ποια είναι η “πεπατημένη” της “επιτυχίας” στο Ελληνικό Δημόσιο?
Μα φυσικά η:
“πανεπιστήμιο” (το πρώτο “ίδρυμα”) ->το τέλος της αθωότητας-> φοιτητική παράταξη-άλλες οργανώσεις-> “κόλλημα της βελόνας/γλώσσας” στο ΝΑΙ->γνωριμία με καθηγητή->καφέδες, φωτοτυπίες κλπ για το διδακτορικό-> το ονοματάκι μας σε χιλιάδες “δημοσιεύσεις” και έρευνα σε δουλειά που έχουν κάνει άλλοι (“τυπικά προσόντα”)->μόνιμος διορισμός σε κάποιο άλλο δημόσιο ίδρυμα (δεύτερο “ίδρυμα”)->”ευρωπαϊκά προγράμματα”, όχι για τους γεωργούς αλλά για “έρευνα”… μικρο-ΜΕΓΑΛΗ η διαφορά: στην ουσία μικρή δηλ. ΚΑΜΙΑ (διασπάθιση κοινοτικών πόρων), στο profil όμως ΜΕΓΑΛΗ (η μία είναι “καθώς πρέπει” και ακόμη και σήμερα δεν “θίγεται” δημόσια)->πολλά λεφτά, “bonus” κλπ κλπ πάλι για δουλειά που κάνουν άλλοι->κοινωνική “καταξίωση” (“φάτε κόσμε ψάρια”), η “βελόνα” ακόμη κολλημένη στο ΝΑΙ (παλιό “χούι”, δύσκολα βγαίνει!)->και νάσου “manager” όταν αδράξουμε την “ευκαιρία” και το κόμμα μας είναι στην εξουσία->”ελαφριά” και “ελαστική” διαχείριση, και “έτσι” κι “αλλιώς”-> και να οι “υψηλές γνωριμίες” και να το “προφίλ” μας να το ανεβάζουμε με “tweeter” και tweets τα οποία δημοσιεύουμε συνεχώς (τι άλλο να κάνουμε άλλωστε να περάσει η ώρα?) με mostra και “επαφές” ΜΕΓΑΛΕΣ-> και μετά…εις ανώτερα σε άλλα “ιδρύματα”…
Καλό το “concept”…Ελληνικότατο μάλιστα!…και απίστευτα “προσοδοφόρο”. ΤΙ έχεις να φοβηθείς? ΠΟΙΟΣ θα σε ελέγξει? Μήπως και κινδυνεύεις να ΑΠΟΛΥΘΕΙΣ? (απαπα!…θα ήταν ΜΕΓΑΛΟ βήμα για τον πολιτικό μας να πάρει τέτοια απόφαση! και αν μας πιέσουν και πολύ για περιστολή δαπανών οι ξένοι, ε τότε, θα απολύσουμε κανα δάσκαλο που είναι στο ίδιο με εσένα υπουργείο και ζει με 600 ευρώ στο νησί… η καλύτερα δέκα και πλέον δασκάλους για να βγεί το “κόστος” σου!…)
Απλά χρειάζεται όμως ΜΕΓΑΛΗ προσοχή γιατί από τα πολλά ιδρύματα μπορεί να καταλήξουμε σε κανένα άλλο (άλλης “φύσεως”) ΙΔΡΥΜΑ και εκεί τα πράγματα δεν θα είναι και τόσο “ρόδινα”….οι καιροί ΑΛΛΑΖΟΥΝ!….
[το άρθρο ΦΥΣΙΚΑ και βγάζει και προσωπική ΠΙΚΡΙΑ αλλά δεν θα αναιρέσουμε και το ότι είμαστε Άνθρωποι!…]
